تبليغات

روز و شبم شدی تو از آن لحظه که آمدی
قانون زندگی ام بهم خورد از ان لحظه ای که به قلبم اومدی
نمیدانم چرا می گیرد نفس هایم
نمیدانم چرا اینگونه می ریزد اشکهایم
میگویند این ها همه دردهای عاشقیست
نمیدانم حرف دلم را باور کنم یا حرف آن ها را
شاید این هم یکی از درد های همیشه گیست
میترسم از آن روز هایی که رهایم کنی
شاید فکر کنی که محال است قلبت از قلبم جدا کنی
این روزها کار همه بی وفاییست
تا این حد هم نباید مرا به یک عشق ماندگار مطمئن کنی
تو خواستی مرا به خودت وابسته کنی
تو خواستی قلبم را اسیر قلب پاکت کنی
دیگر محال است بتوانی مرا از خودت سیر کنی
این قلبی که در سینه دارم آن قلب تنها نیست
حال و هوای من مثل گذشته ها نیست
حال دیگر وجودم نیز مال خودم نیست
این اشکهایی که میریزد از چشمهایم دست خودم نیست
این دلتنگی ها و بیقراری ها حس و حال همیشه گیست
قانون زندگیم بهم خورد از آن لحظه که تو آمدی
آمدی و شدی همه ی زندگیم
هستم تا آخرین نفس با تو ای تنها بهانه نفس کشیدنم.....

خیلی وقت است كه با تو زندگی می كنم ..
یعنی ، چشم هایم را كه می بندم تو می آیی ! خب همین بس است برایم ! نه ؟!
یعنی تو رویایت هم آنقدرعزیز و بزرگ است برایم كه راضیم می كند !...
راضی كه نه ! ولی خب ، چاره چیست معنای من ؟!...
شب ها ، همیشه عجولم برای خواب !... برای خواب كه نه ، برای بستن چشم هایم و آمدن تو !!
شب ها ، چراغ را خاموش می كنم ، دراز می كشم و با شوق چشم هایم را می بندم و انتظارت را می كشم !
در باز می شود .. تو می آیی ...!
روی دیوار دست می كشی .. به عكس هایت نگاه می كنی و با لبخند كنارم می نشینی ...!
همین است زندگی من !! باورت می شود ؟؟!!...
دیوانه نیستم ! ولی در خیابان كنارم هستی . دستم را می گیری .. برایم حرف می زنی ..
پشت هر میزی كه می نشینم ، تو روبرویم هستی ! لبخند می زنی و بدون اینكه دیگران بفهمند ،
از آن نگاه های قشنگ و معنی دارت می كنی و هر دو می خندیم !!...
آشفته می نویسم امشب ؟ تو ببخش .. بعضی شب ها - مثل امشب - سرم پر می شود از این
حرف های هرگز نگفته ! و تا برایت ننویسم آرام نمی شوم .
به دل نگیر معنای دل ! امشب هم از آن شب های دیوانگی ام است ..
كمی كه بنویسم ، آرام می شوم ...
باز سکوت ، بازآرامش ، بازبستن چشم ، باز نگفتن و نشنیدن ...
چقدر آسونه هیچی نگی و سکوت کنی ...
سکوت و سکوت تا چند روز، بعد بذاری همه نجواهات فریاد بشن .
سکوت کردی ، آره سکوت کردی ، تا کی نمی دونی ، نه خب حالا وقت سکوته ، بذار تا بعد
سکوت کن تا شاید چند روزی بتونی خودت باشی و خودت تنها و آروم ...
تابستون یه بار بارون اومد و امروز شاید بارون بیاد . بعدش پاییز و زمستون و آخرین فصل از کتاب عشق ...
زمستون که تموم شد قصه یا تموم میشه یا شروع ؟ این با خودته . با خودش ...
دیگه جنگی هم نیست اشکی هم نیست ...
امروز با عروسکهات مهربونتر شدی ... چرا ؟
صورتشون رو شستی و یه جای بهتر گذاشتیشون . گفتی گناه دارن ،
عروسکایی که هیچ کس باهاشون بازی نکرده واسه همین غمگینن ...
میگی یه عروسک دیگه برات بخره از اینا خوشحال تر به مناسبت تا آخر زمستون
که باز به دنیا نمیای مگه نه ..
یاد چند سالگیت افتادی ..
==================================================================

سلام ای عزیزی که می دونم این شاید برای هزارمین باره که می یام نبودنت رو غصه می خورم
اما هنوزم جواب نمی دی ...
دیگه نمی گم از این دنیا داره چی جوری می گذره جز دلتنگی تو جز دوری تو و بی تابی من چیز بیشتری نیست
وقتی اون چشای قشنگت که داشت توی حریمت پرپر می شد شده بودی یه قاصدک ، چشمای خسته ی منم فقط داشت اشک می ریخت رو می دیدی چی کار می کردی می دونم که قلبت هم بهم می دادی هیچوقت نمی خواستی اشکامو ببینی اما خودت رفتی ...
وقتی رفتی اشکام رو از ته قلبم برای رفتن تو ریختم عزیزم
معنای من شاید پرواز توعزیزترین حس زندگیم بود که محبت را از یاد من برد و برای همیشه همه چیز رنگ باخت ومن ناشناخته ترین موجود روی زمین شدم ، سرد ، بی روح ، یخ مثل صورت قشنگ تو که یخ زد و اون موقع که اون صورت فرشته ای و قشنگتو در ذهنم می سپردن به خاک من فقط و فقط زمین و زمان رو نذر اون صدای همیشه مهربونت می کردم
معنای لمس نشدنی من ، اگه سوزناک ترین واژه رو هم قرض بگیرم نمی تونم بگم چی کشیدم وقتی دیدم پرواز کردی شاید به خاطر اینه که سنگ شدم
هر چه بود هر چه شد هر چه گذشت از مرثیه ی رفتن تو فرشته ی وصف نشدنی من بود
خیلی خسته ام دلم یه شونه می خواد برا هق هق ... عبور از کوچه ی خاطره ها خیلی خسته ام کرد روحم رو خسته کرد کاش تو بودی هوامو می گرفتی و وقتی دلم می گرفت اون چشمای بی تکرار و معصومت رو نثارم می کردیو پشتم گرم بود ...
دلم خیلی گرفته می دونی این دنیای بزرگ دیگه جایی برای من نداره ، دنیای شما بیشتر منو می تونه تو خودش جا بده ...
ترانه ی بی تکرار روزهای پر خاطره ، دلم برای شبهای با تو بودن تنگ شده برای همه چیزجز خاطرات نحس و بی خاطره ی امروزمن ...
منتظرم یه روزی منوصدا کنی ... این دختره خسته شده ، خیلی خسته شده هیچ چیز رو تاب نمی یاره ...
تا آخر عمرم منتظر تکرار صدات می مونم
اون روزی که سوار بال قاصدک ها می یای دنبالمو با خودت می بری و می رسونی به آرامش
کو اونی که بهش بگه بی معرفت نبودی پیشش که یه قوت قلب بهش بدی بهش بگه تو هم تنهاش گذاشتی بهش بگه مانعی نداره بگه اینم بالاخره یه روز تموم می کنه
بهش بگه ...
چی بگم
وقتی که خیلی دلت میگیره وقتی بغض داره خفت میکنه
وقتی احسای میکنی خیلی ضعیفی ... وقتی هیچی برات مهم نیست ...وقتی از دنیا و ادماش متنفری
وقتی تف میکنی تو صورت خودت ...
وقتی لهت میکنن وقتی احساس میکنی هیچی نیستی
وقتی واقعا هیچی نیستی یه دریا گریه هم آرومت نمیکنه ...

دبیر شیمی:عشق تنها اسیدی است که در قلب اثر دارد.

بگذار كه از درد تو بیمار بمیرم
از آتش دل سوزم و تبدار بمیرم

بر گردنم آن زلف سیه حلقه كن ای سرو
در پای تو خواهم به سر دار بمیرم

بگذر نفسی از بر بالینم و بگذار
از تاب و تب لحظه ی دیدار بمیرم

چون سایه ات ای گل ز سرم رفت عجب نیست
از جور خس و سرزنش خار بمیرم

سهل است ز تیر نگهت مردنم اما
ترسم نزنی بر دل و دشوار بمیرم

مستم كن ازآن لعل می آلوده كه حیف است
می باشد و من پیش تو هشیار بمیرم

تا چند ز بی مهریت ای مادر ایام
یك بار شوم زاده و صد بار بمیرم

اغیار پی زندگی از مرگ گریزان
من زنده كه در رهگذر یار بمیرم

ای پرده نشین پرده ز رخ بفكن و برخیز
مگذار كه در پرده ی پندار بمیرم

گر دیدن رخسار تو ای ماه گناه است
بگذار نگه كرده گنهكار بمیرم

تا چند صبا در پی عمرم بدوانی
بگذر ز من خسته و بگذار بمیرم